Wydanie archiwalne

Numer 2

20 grudnia 2000 · Numer 2/2000

Dziś w numerze

  • Kto będzie Niezłym Wirachą
  • Porady prawnika

Wiadomości ze świata

№01· Numer 2/2000

Wyścig bez emocji

Kto będzie ostatnim Niezłym Wirachą w XX w.?

Już tylko dni dzielą nas od XXI wieku. I tylko dni pozostały do wykazania się w XXI wieku czymś niezwykłym, zadziwiającym lub prawie niemożliwym, aby zostać ostatnim NW w tym stuleciu. Wydawałoby się, że emocje sięgają zenitu. Okazuje się jednak, że jest odwrotnie – wszystko jest już bowiem jasne. Nikt nie zdoła zrobić chociaż części z tego, co zrobił w tym roku Jacek K., niewątpliwy zdobywca NW’2000.

Jacek „zapewnił” sobie tytuł już w pierwszej połowie roku, lecz kolejne miesiące wcale nie poszły na marne. Swą żmudną pracą dzień po dniu udowadniał, że tylko on zasługuje na ten tytuł. Udało mu się i wszyscy mu tego z całego serca gratulują. Inni kandydaci byli tylko tłem dla naszego bohatera, który tytuł NW otrzyma już po raz drugi.

Ponieważ wybory już całkiem niedługo, prześledźmy najważniejsze wydarzenia z 2000 roku, które mogą być nominowane do przyznania tego zaszczytnego wyróżnienia. Oczywiście to tylko nasze typy, Wielka Komisja ds. Nadzwyczajnych może mieć odmienne zdanie.

Adrian W. idzie do wojska. Armia z pewnością go potrzebowała, a on oczywiście potrzebował jej. Nie jest to może śmieszne, ale wymaga odnotowania w naszym kalendarzu (styczeń 2000)

Jacek K. jedzie na przysięgę do Piły. Jednym słowem określając tą wycieczkę – była życiowa. Ci, co znają szczegóły, wiedzą dlaczego, pozostałym krótko wyjaśnimy – podróż nieco się przedłużyła, Jacek stwierdził, że nie będzie się włóczył koleją po nocach i został w pięciogwiazdkowym hotelu (niecałe trzy stówy za nocleg – to niedużo, jak na dobry hotel). Niestety obsługa rano zamiast przynieść na tacy kawior i szampana, zaserwowała tylko kawę zbożową. Niewdzięcznicy! (styczeń 2000)

Jacek K. wyprawia w domu kawalerskie Piotrowi A. Impreza była przednia, jej najkrótsza charakterystyka (dla tych, co nie byli), to: był Luksemburg, chata, szkło... U Jacka było jednak znacznie więcej. Dla przypomnienia: Tarzan, bicze wodne, kulomiotanie i dużo więcej szkła niż w piosence Perfectu. Kto nie był, może tylko żałować (sierpień 2000)

Piotr A. żeni się. To zadziwiające, że po tylu latach zatwardziałego kawalerstwa nasz kolega w końcu zatęsknił za pasjonującym i zapierającym dech w piersiach życiem rodzinnym. A może po prostu jak najszybciej chciał się wprowadzić do teściów... (sierpień 2000)

Jacek K. myśli, że jest Apollo i zwiedza klatkę schodową i trawnik przed domem nie do końca ubrany. Co prawda było już sporo po północy, ale co sąsiad z dołu miał zobaczyć, to zobaczył. A co Jacek miał się zdziwić, to też się zdziwił (gdy spotkał na korytarzu sąsiada, tego właśnie, co pewne rzeczy zobaczył). Redakcja była tam i nawet porobiła fotki, ale że klisza należała do bohatera wieczoru (sponsorowana przez Akademię Rolniczą we Wrocławiu), przeto nie liczymy na to, że udostępnią nam zdjęcia. A szkoda. (wrzesień 2000)

Jacek K. zaprzyjaźnia się z A. Fredrą. Nie wiemy, czy Jacek lubi twórczość artysty, ale na pewno lubi siedzieć mu na kolanach i głaskać po głowie. Nikogo chyba też nie zdziwi, że schodząc z pomnika (tego w rynku) nie udało mu się do końca wylądować na dwóch nogach. Biorąc pod uwagę, że godzinę wcześniej miał bliskie spotkanie z kolczastymi różami w kwietniku na Szajnochy, wieczór był dla niego niezwykle upojny. (wrzesień 2000)

Jacek K. rozbija głowę. Sobie oczywiście, gdyż wcale nie jest wandalem i nie czyha na czyjeś zdrowie czy życie. O swoje jednak ma powody się martwić. Głowa została rozbita w sposób wzorcowy, czyli w stanie nieważkości i całkiem mocno. Następnym razem Filogejos prosi o zawiadomienie naszych reporterów. Porobimy kilka zdjęć. (listopad 2000)

Cóż, lista jest długa, a ciekawych wydarzeń z pewnością było o wiele więcej w mijającym roku. No cóż, jest z czego wybierać. Wielka Komisja ds. Nadzwyczajnych z pewnością będzie mieć pełne ręce roboty, analizując wszystkie z nich. Nasze typy to zdarzenia nr 2 oraz nr 3. Niewykluczone jednak, że komisja zadecyduje inaczej. Filogejos zapewnia, że bardzo szczegółowo przedstawi wyniki obrad komisji, które odbędą się być może już w styczniu. Oczywiście wszystkim przedstawionym powyżej kandydatom życzymy tego, co napisane na dyplomie Niezłego Wirachy: kolejnych sukcesów. Powodzenia!

Kto zdobędzie dyplom tym razem?

Aktualności

№02· Numer 2/2000

Kronika osiedlowa

Jacek rozbił sobie głowę. Po raz kolejny udowodnił swoją wyższość w wyścigu do tytułu Niezłego Wirachy 2000. Nie musiał tego robić, bo i tak nikt nie ma szans go wyprzedzić. Ale zrobił. I za to go właśnie wszyscy podziwiamy. Tak trzymać!

Bar Konfident (teraz już w zasadzie jadłodajnia) jeszcze nie został otwarty. Mimo, że kolejki ustawiają się już od września, właściciele cierpliwie czekają na właściwy moment. A gawiedź już nie może się doczekać, kiedy w końcu będzie można zamówić frytki, colę i hamburgera...

Zbliżają się święta. Z tej okazji redakcja Filogejosa życzy wszystkim skóry, fury i komóry. I niech wam gwiazdka pomyślności... A sobie życzymy stutysięcznego nakładu, a co za tym idzie, jeszcze lepszej i droższej fury niż wam....

№03· Numer 2/2000

Kogo boli głowa?

O swoich niedawnych przeżyciach w „Gondoli” opowiada sam bohater

Redakcja: Jacek, jak to było?

Bohater: Siedziałem sobie spokojnie w lokalu „Gondola” na Oporowie i piłem alkohol – piwo, czasem wódeczkę. I nagle upadłem z krzesła i walnąłem się w głowę – chyba. Redakcja: Czy to wtedy było to właściwe walnięcie?

Bohater: Najprawdopodobniej wtedy, bo ja już wtedy tak dokładnie nie czułem tego, czy mnie boli głowa, a Agnieszka już spała. A jak szedłem do niej to się wywróciłem na stolik. Jak ją obudziłem, to zaczęła na mnie krzyczeć, że jestem pijany. Później wywróciłem się na smołę na drodze i mam ją jeszcze na spodniach. Tylko dziwne, że od wewnętrznej strony nogawki... Szliśmy dalej, ja jeszcze raz upadłem na krawężnik. Później szliśmy przez taki park na skróty i upadłem na ławkę. Agnieszka wtedy na mnie krzyczała, że jestem pijakiem. A ja wtedy wyciągnąłem rękę i zawołałem: „Kochanie, nie zostawiaj mnie tutaj”. I wtedy ona podeszła i kopnęła mnie w tylną część pleców. No i wtedy zaczeliśmy docierać do domu. Dotarliśmy do Agnieszki i jej mama mi tą krew zmyła i przykładała lodem. Później pojechałem do szpitala i tego nie pamiętam, bo jechałem taksówką w innych ciuchach, bo nie moich i za dużych na dodatek o jeden numer. I zaczęli mnie operować na głowę i murzyn nagle...

Redakcja: I co, i co?!

I nie uzyskaliśmy odpowiedzi, bo w tym momencie skończyła nam się taśma. Ale możemy ciekawskim opowiedzieć, co było dalej, bo dobrze ten temat znamy. Bohater zobaczył Murzyna, jak się nad nim nachyla. Pomyślał sobie, że pewno już nie żyje i właśnie trafił do piekła... Fajne uczucie, co? Ale na szczęście dla naszego kolegi, ten Murzyn to nie był Belzebub ani nikt z jego rodziny, tylko po prostu lekarz chirurg, ino miał nieco inny kolor (chyba, że nasz bohater miał włączoną funkcję „invert”). Dobrze się skończyło, bo kolegę pozszywano jak trzeba i następnego dnia mógł już udać się do domu. Jak kogoś interesuje, jak dostał się do domu i dlaczego właśnie tak (podpowiadamy, że zrobił włam do własnej jamy), to proszę zapytać go osobiście. Nie będziemy podawać jego adresu, bo i tak częściej chyba można go spotkać w „Gondoli” (redakcja w tym momencie żartuje, oczywiście). W każdym razie przygodę miał niecodzienną (przynajmniej z naszego punktu widzenia).

№04· Numer 2/2000

Kącik miłośników sztuki

W kolejnym już wydaniu Filogejosa kolejny hit z XX wieku. I tym razem nie mamy zamiaru zawieść naszych czytelników i prezentujemy następny wiersz z kolekcji P.A. Nie udało nam się znaleźć jego tytułu (na górze znajdował się tylko znak * ). Mamy więc propozycję – redakcja organizuje konkurs z nagrodami na tytuł poniższej liryki. Dla zwycięzcy – prenumerata kwartalna Filogejosa.

* (autor: P.A.)

Przyznałem się do błędu

To dużo

Ale czy wystarczy

Aby mi wystarczyć

Komentarz eksperta: Ja bym proponował tak:

Jacek wypił flaszkę

To dużo

Ale czy wystarczy

Aby mu wystarczyć

Wystarczy już wierszy w naszym numerze. W kolejnym wydaniu spotkamy się ponownie. Chyba, że wam już wystarczy. Ale czy wystarczy, aby wam wystarczyło …

Kaszana dla melomana

№05· Numer 2/2000

Cytat numeru

W dzisiejszym numerze przytoczymy słowa Koqa – wodza plemienia Grikuasów przed bitwą z Afrykanerami w 1876 r.

„Boże! Mimo tylu modlitw do Ciebie ciągle przegrywamy nasze wojny. Jutro znowu będziemy walczyć w bitwie, która jest naprawdę wielka. Ze wszystkich sił potrzebujemy Twojej pomocy i dlatego muszę Ci coś powiedzieć: ta jutrzejsza bitwa to będzie ciężka sprawa. Nie będzie w niej miejsca dla dzieci. Dlatego proszę Cię, nie przysyłaj nam na pomoc Twojego Syna. Przybądź Sam.”

№06· Numer 2/2000

Pośpiewajmy!

Dla wszystkich miłośników wesołej pieśni wojskowej dzisiaj w Filogejosie wesoła, swojska piosneczka – zaśpiewajmy ją razem, bo jest naprawdę odlotowa:

Dostałem nowy karabin

Będę zabijał dla hecy

Będę zabijał starych i młodych

Będę im strzelał w plecy

Szafa grająca gra

Żołnierzom z RPA

W południe wóda i dziwka

Wieczorem krwawa rozrywka

Żołnierze w zielonych mundurach

Bawią się ludzką głową

Przecież to głowa czarnucha

Można ją kopać nogą

Ściągnąłem skórę z czarnucha

Będę oprawiał nią książki

Bogaci koledzy ze wschodu

Będą przysyłać pieniążki

Jeździłem sobie BWPem

Wjechałem w tubylca chatę

Oknami bryznęło mięcho

Dostałem za to wypłatę

Bitwa nabiera kolorów

Ścierwa padają wokoło

Wszyscy spieprzają do tyłu

Drugi pluton na czoło

№07· Numer 2/2000

Porady prawnika

Dziś w cyklu „Porady prawnika” drukujemy kolejny rozdział statutu Klubu Opierdalacza.

Wynagrodzenie

§9.1.Członkom klubu przysługuje wynagrodzenie w wysokości uzależnionej od stopnia wtajemniczenia:

Kadra Niższa – 1 browar miesięcznie (+ mały browar w okresie letnim)

Kadra Średnia – 2 browary miesięcznie (+ mały browar w okresie letnim)

Kadra Wyższa: Mąciciel – 3 browary miesięcznie

Mąciciel I Klasy – 4 browary miesięcznie

Degenerat – 1skrzynka browaru miesięcznie

2. Ponadto Walne Zgromadzenie - za zgodą Organu Założycielskiego przyznaje premię w wysokości 1 browaru za szczególne zasługi w opierdalaniu się.

3. Organowi założycielskiemu przysługuje wynagrodzenie w wysokości 3 browarów miesięcznie (+ mały browar w okresie letnim).

Mamy do powyższego swój osobliwy stosunek. Po pierwsze – skąd wezmą się fundusze na tak szczytny cel (prawnik odpowiada, że o tym traktuje następny rozdział). Po drugie – nie zgadzamy się, aby (zgodnie zresztą ze statutem) organ założycielski (czytaj: Maciej C.) mianował siebie od razu degeneratem i zgarniał większość browarowej puli. Po trzecie – z jakiej okazji organ założycielski (czytaj: Maciej C.) ma dostawać od biednych opierdalaczy 3 browary na miesiąc, nie mówiąc już o dodatkowym małym piwie w okresie letnim.

Miejmy nadzieję, że nasze wątpliwości zostaną rozwiane przez samego twórcę tego ciekawego projektu. Dalszy ciąg statutu oraz wyjaśnienia organu założycielskiego (wiadomo, co czytać w tym miejscu) w następnym numerze Filogejosa. Zapraszamy na nasze łamy (nawet się zrymowało, chyba zaczniemy pisać do rubryki artystycznej).

Redakcja